از مقايسهء اين روايت با آنچه كه در باب تاريخ اشكانيان گفته شده است ، معلوم است ، كه چيز خيلى كمى از نوشته‌هاى حمزهء اصفهانى با تاريخ موافقت دارد و آن هم به زمان خسرو و قيام الحضر بر روميها ، يا به زمان بلاش چهارم راجع است . 7 - مطهّر بن طاهر المقدسي نويسندهء مذكور گويد ( كتاب البدء و التّاريخ ، جزء سوّم ، صفحه 155 ) « 1 » : « مدّت ملوك الطوايف 266 سال بود و نيز گفته‌اند 400 سال ، ملوك الطوايف اشك بن دارا را تعظيم ميكردند و او را پادشاه ميخواندند . موصل تارى و اصفهان در دست او بود » . بعد مؤلّف مزبور ترتيب شاهان اشغانيّون را چنين نوشته : 1 - ملك اشك اشغانى 10 سال سلطنت كرد ، 2 - ملك شاپور الاشغانى 60 « « « ، در زمان او عيسى ع در فلسطين ظهور كرد و ططوس بن اسفيانوس ملك روم بيت المقدس را بعد از ارتفاع عيسى ع گرفت و طورى آن را خراب كرد ، كه سنگى بر سنگى باقى نماند و چنين بود حال اين شهر تا اسلام بلند شد . . . . . 3 - ملك جوذرز بن - 10 سال ، 4 - ملك بيزن - 21 سال ، 5 - ملك جوذرز - 19 سال ، 6 - ملك نرسى الاشغانى - 40 سال ، 7 - ملك هرمز - 17 سال ، 8 - ملك اردوان - 12 سال ، 9 - ملك كسرى الاشغانى - 44 سال ، 10 - ملك بلاس - 24 سال ، 11 - ملك اردوان الاصغر - 13 سال . بعد دورهء ملوك الطوايف سپرى شد و سلطنت به بنى ساسان رسيد . اوّل

--> ( 1 ) - طبع پاريس 1903 م .